Czy można legalnie pożyczyć pracownika od innego przedsiębiorcy?

W dobie wahań zamówień, z którymi mierzy się wiele firm produkcyjnych i usługowych, przedsiębiorcy szukają elastyczności. Rozwiązaniem, które pozwala uniknąć zwolnień w okresach przestoju lub braków kadrowych jest tzw. leasing pracowniczy.

Regulacja prawna leasingu pracowniczego

Kluczem do legalnego leasingu pracowniczego między dwoma niezależnymi pracodawcami (niebędącymi agencjami pracy tymczasowej) jest art. 174¹ Kodeksu pracy.

Zgodnie z § 1 powołanego przepisu: Za pisemną zgodą pracownika pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy przez okres ustalony w zawartym w tej sprawie porozumieniu między pracodawcami.

Procedura

Aby doprowadzić do „wynajęcia” pracownika konieczne jest:

Porozumienie między pracodawcami

    Przedsiębiorcy podpisują umowę, w której określają czas trwania „leasingu” oraz zasady rozliczeń kosztów wynagrodzenia.

    Zgoda pracownika

      Pracownik musi wyrazić na piśmie zgodę na taką zmianę.

      Urlop bezpłatny u dotychczasowego pracodawcy

      Pracodawca użyczający udziela pracownikowi urlopu bezpłatnego (okres ten wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze).

      Nowa umowa u nowego pracodawcy

      Pracodawca korzystający z “użyczenia” zawiera z pracownikiem terminową umowę o pracę na czas trwania urlopu.

      Dlaczego to korzystne rozwiązanie?

      Na lokalnym rynku, gdzie wiele firm operuje w branży metalowej, motoryzacyjnej czy przetwórczej, zapotrzebowanie na fachowców (spawaczy, operatorów CNC) bywa sezonowe. Dla przedsiębiorcy, który „użycza” pracownika oznacza to, że może uniknąć on kosztów utrzymania pracownika w czasie braku zleceń, nie tracąc go na stałe (pracownik wraca po urlopie bezpłatnym. Natomiast Przedsiębiorca „korzystający z użyczenia” pozyskuje doświadczonego fachowca bez konieczności prowadzenia długiej rekrutacji i dłuższych zobowiązań.

      Zagrożenia

      Należy odróżnić instytucje z art. 174¹ k.p. od usług Agencji Pracy Tymczasowej (APT). Jeśli firma chce zajmować się „wynajmowaniem” pracowników zawodowo i zarobkowo jako główny profil działalności, musi posiadać wpis do rejestru agencji zatrudnienia (KRAZ). Okazjonalne porozumienie między dwoma zaprzyjaźnionymi zakładami produkcyjnymi mieści się jednak w granicach Kodeksu pracy. Należy jednak mieć świadomość, by nie nadużywać tej możliwości.

      marzec 2026 r.

      Total
      0
      Shares
      Poprzedni wpis

      Konsultacje społeczne planu ogólnego – czy mają wpływ na kształt planu?  

      Następny wpis

      Bezpieczny zakup nieruchomości – Poradnik dla Nabywcy

      Related Posts