Inwestycja mieszkaniowa a decyzja środowiskowa i pozwolenie wodnoprawne

Proces uzyskiwania decyzji środowiskowych i pozwoleń wodnoprawnych dla inwestycji mieszkaniowych został przez ustawodawcę znacznie uproszczony. Przed realizacją takiej inwestycji warto sięgnąć do regulacji ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących i skorzystać z dobrodziejstw jakie ta regulacja niesie inwestorom.

Kiedy wymagane jest uzyskanie decyzji środowiskowej?

Stosownie do art. 7 ust. 8 pkt 5 wymienionej ustawy do wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej załącza się m.in. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana (zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko). Oznacza to, że obowiązek uzyskania ewentualnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został ustanowiony na etapie wstępnym procesu inwestycyjnego – jeszcze przed złożeniem wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej. 

Stosownie do art. 71 ww. ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, zaś jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych:

  1. przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
  2. przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Więcej o kwalifikacji przedsięwzięcia pod tym kątem pisaliśmy tutaj.

Co istotne znaczną część inwestycji mieszkaniowych w ogóle nie będzie kwalifikowała się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a te, które będą się kwalifikować – głównie z uwagi na infrastrukturę towarzyszącą, np. powierzchnie garażowe – będą przedsięwzięciami mogącymi potencjalnie oddziaływać na środowisko (tzw. II grupa przedsięwzięć – a więc niewymagających przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko).

Kiedy wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego?

Przypadki takie wprost regulują art. 380 i 390 ustawy Prawo wodne. Pozwolenie wymagane jest na:

  • usługi wodne;
  • szczególne korzystanie z wód;
  • długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej;
  • rekultywację wód powierzchniowych lub wód podziemnych;
  • wprowadzanie do wód powierzchniowych substancji hamujących rozwój glonów;
  • wykonanie urządzeń wodnych;
  • regulację wód, zabudowę potoków górskich oraz kształtowanie nowych koryt cieków naturalnych;
  • zmianę ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wód;
  • prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych lub przepustów;
  • prowadzenie przez śródlądowe drogi wodne oraz przez wały przeciwpowodziowe napowietrznych linii energetycznych i telekomunikacyjnych.
  • gromadzenie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią ścieków, środków chemicznych, a także innych materiałów, które mogą zanieczyścić wody, oraz prowadzenie na tych obszarach przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania, jeżeli wydano decyzję, o której mowa w art. 77 ust. 3;
  • lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią:

a) nowych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

b) nowych obiektów budowlanych.

    Ułatwienia proceduralne – decyzja środowiskowa dla inwestycji mieszkaniowej

    Ustawa wprowadza mechanizm dyscyplinujący organy właściwe do wydawania decyzji środowiskowych, którymi w pierwszej instancji są Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska lub starosta albo wójt (burmistrz, prezydent miasta). Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest bowiem zobligowany do zawiadomienia organu wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz do wydaniu wymienionej wyżej decyzji, nie później niż w terminie trzech dni od dnia dokonania tych czynności. Przepis ten koresponduje z odpowiedzialnością organu I instancji, w sytuacji niewydania decyzji środowiskowej w terminie 90 dni od złożenia wniosku o jej wydanie. Jak wynika bowiem z ust. 4 komentowanego artykułu, w przypadku niewydania decyzji w terminie 90 dni organ wyższego stopnia (którym w stosunku do RDOŚ jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, zaś w stosunku do starosty oraz wójta/burmistrza/prezydenta miasta – Samorządowe Kolegium Odwoławcze) wymierza organowi właściwemu do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w drodze decyzji, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. Specustawa ustala, że karę tę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji o jej nałożeniu. Do terminu przewidzianego na wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (90 dni) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

    Ułatwienia proceduralne – pozwolenie wodnoprawne dla inwestycji mieszkaniowej

    Ustawa o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących przewiduje także przyspieszoną procedurę uzyskiwania tzw. zgody wodnoprawnej dla inwestycji mieszkaniowych i towarzyszących realizowanych w reżimie specustawy.

    Jeżeli realizacja inwestycji mieszkaniowej wymaga zgody wodnoprawnej, zgodę tę wydaje właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących zgody wodnoprawnej nie stosuje się art. 407 ust. 2 pkt 3 ustawy z 20.07.2017 r. – Prawo wodne. Oznacza to, że do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie załącza się wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani też, w przypadku jego braku, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzji o warunkach zabudowy.

    Organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego oraz o wydaniu takiego pozwolenia, nie później niż w terminie trzech dni od dnia dokonania tych czynności. W przypadku niewydania decyzji w terminie wskazanym w ust. 1 – tj. 30 dni od złożenia wniosku o jego wydanie, organ wyższego stopnia wymierza organowi, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 4. Przepis ust. 4 komentowanego artykułu ma niewątpliwie charakter dyscyplinujący wobec organu niższego stopnia.

    Do terminu 30 dni na wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

    W sprawach zgłoszenia wodnoprawnego nie stosuje się art. 422 ust. 3 ustawy z 20.07.2017 r. – Prawo wodne – nie dołącza się w tym przypadku wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – również decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzji o warunkach zabudowy.

    październik 2024 r.

      Total
      0
      Shares
      Poprzedni wpis

      Plan Ogólny Gminy

      Następny wpis

      Spółka z o.o. w organizacji

      Related Posts